เมื่อสักครู่ขณะนั่งสมาธิ​ มีความรู้สึกตัวแบบแผ่กว้างไปทั่ว​ และหลังจากนั้นมีความรู้สึกว่าใกล้ๆ จะหมดความรู้สึกตัว​

ปุจฉา​ : เมื่อสักครู่ขณะนั่งสมาธิ​
มีความรู้สึกตัวแบบแผ่กว้างไปทั่ว​
และหลังจากนั้นมีความรู้สึกว่าใกล้ๆ
จะหมดความรู้สึกตัว​ แต่ก็ไม่หมดความรู้สึกค่ะ​
กลับมารู้สึกตัวใหม่​ รบกวนพระอาจารย์อธิบายค่ะ

วิสัชนา​ :
ก็ใช้ได้นะ​ พอฝึกไปต่อเนื่องกันไป​
จิตก็เริ่มเกิดความตั้งมั่นขึ้นมา

พอปฏิบัติไปมีความตั้งมั่นมากขึ้น​
ทีนี้มันจะเกิดสภาวะเบิกบานนะ

สภาวะเบิกบาน คือการรับรู้ที่จะกว้างออก​
กว้างออกไปเรื่อยๆ​ ​
อันนี้แสดงว่ากำลังดีนะ
ก็ให้ปฏิบัติตามอยู่เนืองๆ​
ก็จะเข้าถึงความบริสุทธิ์ได้โดยเนืองๆ​

จิตพอมีกำลังมันจะกว้างออก​
จนมันไร้ขอบเขตไปเลย​
กลายเป็นความเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ

แต่สภาวะแบบนี้ควรจะฝึกเวลาที่พาฝึก​
เวลาปฏิบัติเองข้างนอก​
ก็ควรอยู่ที่ฐานกาย
กับความรู้สึกตัวทั่วพร้อมเป็นหลัก​

เพราะว่าถ้าจิตกว้างแบบนั้น​
บางทีมันก็ไปรับอารมณ์
รับกระแสภายนอกได้ง่าย

เพราะฉะนั้นเวลาอยู่ในชีวิตประจำวัน​
ก็ฝึกอยู่ในฐานกาย​
อยู่กับความรู้สึกตัวทั่วพร้อมเป็นหลัก​

แต่เวลาพาปฏิบัติ
ก็สามารถพัฒนา
จนมันกว้างจนไร้ขอบเขตได้เลย​

โดย พระมหาวรพรต กิตติวโร
พระวิปัสสนาจารย์

Powered by MakeWebEasy.com